Jan en Jans

Corona- perikelen deel 1

Jan en Jans zaten al een jaar in lockdown en het schoot maar niet op met de versoepelingen. Ze mistten hun sociale contacten in de kroeg en Jan zijn dagelijkse borreltje.

Jan en Jans konden altijd goed met elkaar opschieten maar zelfs dat ging de laatste tijd maar moeizaam. Af en toe snauwden ze naar elkaar maar dan was het ook over. Maar die zaterdag in februari was het helemaal mis.

Jan had die avond de Jeneverfles op tafel gezet in de hoop de gezelligheid in huis te brengen maar Jans keek het met een zuinig mondje aan. Ze hield niet van alcohol en wat het met de mens deed. Ze hadden al een keer eerder woorden gehad over dit onderwerp. Toen had Jan beloofd het niet weer te doen en nu deed hij het weer. Zie: Tappen aan de tafel

Maar ze zou hem een kans geven dus ging ze bij hem aan tafel zitten. Ze schonk zichzelf een sinas in en Jan stak een sigaartje op.

Jan begon herinneringen op te halen van hun bruiloft en hoe ze elkaar hadden leren kennen. “Dat was gezellig”. vond Jans en vulde Jan aan.

Van het een kwam het ander en voor ze het wisten maakte Jan, Jans verwijten over het slippertje van haar in de begintijd van hun relatie. Hij begon haar luidruchtig uit te maken voor van alles en nog wat.

Het lag helemaal niet in Jans karakter om zo te doen dus Jans weet het aan de alcohol. Ze voelde zich overdonderend door al dat verbale geweld over iets wat nog gebeurt was voor de kinderen geboren waren. En dan nog, het had niks voorgesteld.

Het ging om een gestolen kus van een man waar ze verliefd op was voor ze Jan had ontmoet. Ze vond de man niet goed voor haar en koos voor Jan die ze net ontmoet had. Jans en die man hadden afscheid van elkaar genomen en hadden daarbij gezoend. En dit kwam nu weer naar boven? Ze vond het te zot voor woorden.

Maar ze had altijd al gevonden dat als alcohol in de man, wijsheid in de kan.

Tja, Jan keek haar met lodderige ogen aan en Jans besloot er nu niks van te zeggen. Morgenochtend zou ze hem wel spreken. Het had nu geen zin.

Ze stond op en zei dat ze naar bed ging en wenste hem welterusten. Eenmaal in bed lag ze te luisteren naar de geluiden die van beneden kwamen. Jan was aan het zingen op André Hazes, net als de vorige keer en zette keer op keer hetzelfde lied op.

Jans had een knoop in haar buik en stilletjes biggelen de tranen over haar wangen. Ze wilde maar dat Jan in bed kwam want des te langer het duurde, des te meer hij dronk.

“Zie je wel”dacht ze “drank is alleen maar ellende .” Ze nam zich voor om morgenochtend een hartig woordje met Jan te spreken en langzaam viel ze in slaap.

Die volgende ochtend sliep Jan zijn roes uit terwijl Jans al vroeg naar de bakker was gegaan om verse broodjes te halen. Niet voor Jan maar voor zichzelf. Ze had er zin in. Thuis zou ze een ontbijtje maken en dan zou ze over gisteravond beginnen.

Eenmaal thuis, was Jan nog steeds niet beneden. Jans dekte de tafel en ging met een glaasje sinaasappelsap aan tafel zitten. Ze hoefde niet lang te wachten of hij kwam naar beneden.

Hij was in zijn duster. Hij had dikke wallen onder zijn ogen en zijn gezicht was vlekkerig. “Goeiemorgen”, zei Jans. Jan knikte naar haar. Allebei zwegen ze koppig.

“Jan, we moeten even stevig praten”, zei Jans en legde haar mes neer. “Ik pik dit niet meer, als jij niet met alcohol om kan gaan, drink dan niet meer. Dit wil ik niet nog een keer meemaken. ” ze keek hem recht aan.

Jan wilde wat zeggen maar slikte zijn woorden in. Hij wist dat hij fout zat.

“Sorry “zei hij.

5 gedachten over “Jan en Jans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s