Lieve Diëgo

Weet je nog bij Bianca thuis?

Dat ik mijn vriendje aan de kant heb gezet om jou te kunnen zien. We waren jong en onbezonnen en dachten niet aan anderen. Alleen wij twee waren in het huis en alleen wij tweeën telden. De spanning was al lang genoeg opgelopen tussen ons twee.

Jij was mijn grote liefde, mijn soulmate mijn alles. Maar je was altijd bezet. Tot nu toe.

Ik kwam je steeds weer tegen en je kwam nooit bij mij terug. Die middag bij Bianca…..tja wat was er gebeurt?

Je had me verleid, net als zo vaaķ en je ging weer weg. Ik voelde me rot en ging weer naar mijn vriendje. Jij naar je vrouw.

Mijn hele jeugd heeft in jouw teken gestaan. En ook toen je al lang uit mijn leven was bleef ik aan je denken. Ik droomde van je. Ik bleef vasthouden aan jou. Ook al had ik andere vriendjes, jij bleef mijn grote liefde.

Stom, je had mij niets gegeven en toch…

Je had mooie woorden, mooie verhaaltjes. Maar ze bleken inhoudsloos. Tot aan mijn 50ste bleef ik vasthouden aan jou. Nog denk ik wel eens aan jou en de gebeurtenissen met jou staan mij helder voor de geest. Maar nu weet ik dat jij mij niet waard was.

2 gedachten over “Lieve Diëgo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s