Rijp en dergelijke

Vanmorgen, toen ik met Wolf naar de heide ging, was de wereld zo mooi. Overal zat een laagje wit op. De bomen, de planten, de daken van huizen, de weilanden, alles was wit. Het was betoverend om te zien. Mijn stemming ging gelijk een stuk omhoog en ik genoot met volle teugen van de lekkere vrieskou en van Wolfs enthousiasme om te lopen. Ze rolde zich in het berijpte gras en rende. Ook zij houdt meer van kou dan van warmte.

Al zo vaak heb ik hier gelopen in deze omstandigheden met mijn camera. Prachtige plaatjes kun je schieten. Ik woon in een van de mooiste natuurgebieden van Nederland en je kunt hier alle kanten op om in de natuur te wandelen. Ik heb hier zoveel voetstappen liggen. Mijn vorige honden Bob en Babs waren zo gehoorzaam, dat ze altijd bij mij bleven zodat ik kon fotograferen. Met Wolf is dat een ander verhaal. Haar moet je in de gaten houden. Voor dat je het weet gaat ze achter een ree aan, of koeien of schapen. Gelukkig heb ik nog nooit meegemaakt dat ze iets te pakken had.

Mijn vorige honden waren Bordercollies. Zij hebben gezorgd dat ik geestelijk gezond bleef/werd. Elke dag liep ik twee lange wandelingen want deze honden hadden veel beweging nodig. En hoe zwaar het ook was om te lopen, ik ging. Het was mijn therapie. Of ik nou down was of psychotisch ik ging en zij leidden me. Ik heb veel aan mijn honden te danken. Met Wolf wandel ik niet meer zoveel. Wolf is nu 12 en wij hebben allebei niet meer zo’n grote behoefte om te lopen.

Advertenties

4 gedachten over “Rijp en dergelijke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s